Stichting Projecthulp Haïti
NIEUWS uit 2011
vrijdagavond 13 januari 2012 HERDENKING Aardbeving 19:30- 21:00 uur, PKN Wijkgemeente Kruispunt Zilverschoon 114 7322 GK Apeldoorn.
De aardbeving die Haïti op 12 januari 2010 trof, zal nooit vergeten worden. Net zomin als de vele honderdduizenden slachtoffers en getroffenen.
Op vrijdagavond 13 januari 2012 willen wij hierbij stilstaan in een speciale herdenkingsbijeenkomst. De Haïtiaanse Vereniging in Nederland nodigt u van harte uit op deze bijeenkomst die georganiseerd wordt in samenwerking met ICCO - Kerk in Actie. Zie de bijgevoegde uitnodiging voor de inhoud van deze bijeenkomst. De definitieve programma zal in de komende weken meegedeeld worden.
Datum: 13 januari 2012
Tijd: 19:30- 21:00 (Inloop vanaf 19:00)
Adres: PKN Wijkgemeente Kruispunt
Zilverschoon 114
7322 GK Apeldoorn.
U kunt www.9292ov.nl raadplegen voor een routebeschrijving vanaf uw adres.
Meld u voor 8 januari 2012 aan door een e-mail te sturen naar info@hvin.nl onder vermelding van het aantal personen dat u meeneemt.
Wij willen u vragen om gelieve geen felle kleuren te dragen tijdens de herdenking, om de traditie zoals die op Haïti gehanteerd wordt te respecteren.
Wij kijken uit naar uw komst.
Voor meer informatie over de bijeenkomst, kijk op www.hvin.nl
De tranen van de republiek - Henry Islande – Haìti - (ICCO – Kerk in Actie)
Voor meer informatie over de tentoonstelling, kijk op: www.kerkinactie.nl en www.ICCO.nl
Met vriendelijke groet,
Namens het bestuur,
Christella Garard
Secretaris
Haitiaanse Vereniging in Nederland
zie facebook vor het laatste nieuws
https://www.facebook.com/#!/projecthulp.haitiNieuws COHAN
Het was de droom van Fidel Castro om aan duizend Haïtiaanse studenten een beurs te geven, waardoor ze in Cuba medicijnen konden studeren. Na hun studie zouden ze de Cubaanse artsen die in Haïti werkzaam waren, kunnen Lees hier verder...
Nieuws COHAN
Na het Huis van afgevaardigden heeft ook de Senaat met 17 stemmen voor, 3 tegen en 9 onthoudingen ingestemd met de benoeming van Dr.Garry als Conille (45) als premier.
Beide Kamers hebben zijn regeringsverklaring aanvaard. Op 18 oktober is hij in aanwezigheid van leden Lees hier verder...
Verslag bezoek Haiti 2011 – derde dag
Donderdag 20 oktober 2011 was de planning om naar Thomonde te gaan, echter Edwin was nog niet hersteld en hij wou graag Thomonde meemaken, toen hebben we het programma omgegooid.
Apparant project
We gingen het Apparant project (kralen) van Shelley Clay bezoeken en het microcreditproject Bakkerij Dous Pam. ’s Middag zou dan alleen Ricardo naar Port au Prince Down Town gaan met de chauffeur Gerard.
Evelien kwam on tijdig afhalen en we gingen eerst naar het kralenproject. De Amerikaanse Shelley Clay heeft dit opgezet. Vanaf de Delmas waren grote wegwijzerborden die ons de weg naar het project wezen, erg handig. Daar aangekomen kwamen we bij een huis waar heel veel dames voor de deur stonden, dat waren de zogenaamde thuiswerkers, die hun gereed product kwamen brengen.
In het huis waren veel dames bezig met het maken, rijgen en verwerken van de kralen, een deel maakte tassen. Van lege Cornflakes dozen, die vaak mensen vanuit Amerika meenamen, werden reepjes gesneden, die dan om een stokje werden opgerold, geverfd (lak) en als de verf droog is heb je een prachtige kraal. Van de kralen werden armbanden , kettingen, kerstboomslingers etc. gemaakt. Er waren twee mogelijkheden van verdienste voor de dames. Afhankelijk van de afspraak worden ze betaald per kraal, de andere mogelijkheid was als het product verkocht werd, kreeg met 60% van de opbrengst. Een Halsketting kost 20 USD en een armband 5 usd.
Een goed initiatie, voor de continuiteit heeft men contact gezocht met Dolce Gabanna en Diesel in Amerika, deze zijn zeer enthousiast en men hoopt binnenkort ook voor hen te mogen produceren. Als dat lukt dat is er weer een structureel werkgelegenheidsproject in Haiti.
Nadat we wat sieraden ( men noemt het Haitiaanse Juwelen) voor het thuisfront hebben aangeschaft en nog wat prefabwoning die daar in de beurt gebouwd zijn te hebben bewonderd zijn we op weg gegaan naar het microcredit project.
Bakkerij Dous Pam ( https://www.zafen.org/)
Inmiddels verhuisd naar Kensoff in de bergen werden we opgewacht door de eigenaresse.
Simpel en doeltreffend, dat zijn de woorden die hierop van toepassing zijn. Twee ovens, gestookt op Kerosine en dat rook je, simpele werktafel en pers, twee halve olie vaten voor het mengen. De muren van bakkerij zou nog worden geverfd, want men was net verhuis. Koeken met diverse vruchten smaken, flinterdunne bananen plakjes, ronde koeken (soort donuts), het werd daar gemaakt. Hoofdzakelijk wordt aan Supermarkten geleverd, netjes in cellofaan verpakt en met en label erop waarop de naam van de bakkerij is vermeld. Voor de straathandel wordt geleverd zonder labeltje.
Inmiddels heeft men vijf man aan het werk en is $ 2000 geleend voor dit microcredit project. De terugbetaling zal twee jaar duren. De inzet en wilskracht om een dergelijk project te starten vraagt om bewondering. Opnieuw zie de veerkracht en de wil om onafhankelijk te worden van hulpverlening. Een tof project!!
Report visit Haiti 2011 – third day
Thursday, October 20th, 2011 we planned to go to Thomonde, but because Edwin hadn’t recovered yet, we decided to change the programmed.
Apparant project
Evelien came to pick us early and we went to visit the beads project. The American, Shelley Clay, set up this project. From the Delmas there were big road signs that lead the way to the project. Very useful! We arrived at a house where there was a big queue of ladies waiting at the door. They were the “homeworkers”. They had finished their products and came to sell/deliver their work.
Inside the house women were busy, making, stringing and processing the beads. Another group was making handbags. Empty Cornflakes boxes (brought over by people from America) were cut into small strings, then winded around a small stick, varnished and when dried there is a beautiful bead. From the beads they created beautiful bracelets, necklaces, Christmas tree decoration, etc. There were two options for the women who worked there. Depending on the deal they were paid per bead or they could choose to receive 60% of the profit when the product was sold. A necklace costs 20 USD and a bracelet 5 USD.
A very good initiative! To provide continuity they have contacted Dolce Gabanna and Diesel in America. They are very enthusiastic and hopefully they can start to produce for them soon. If this happens another lasting employment project has started in Haiti.
After buying some, what they call, Haitian Jewelry for the family at home we visited a few prefab houses in the area. After this we left for the microcredit project.
Bakery DousPam( https://www.zafen.org/)
In the mean time we have arrived at Kensoff in the mountains and are greeted by the owner.
Simple and effective, are the two words that come to mind here. Two ovens, burning on kerosene (which you can smell), a simple workbench and press and two half (oil)barrels for mixing. The walls of the bakery are yet to be painted as they had just moved to this location. They sell cookies with dried fruits in several flavors, thin dried banana slices and donuts. They mainly sell to supermarkets. The products were neatly wrapped in cellophane with labels on it that mentioned the name of the bakery. For street markets they sell their products without the labels.
In the meanwhile (since the project started) they have 5 men working there. They received a loan of $ 2000 for this project. This money will be repaid over a period of 2 years.
Seeing the resilience to start this project calls for admiration. Again we see the will to become independent! A great project
Report visit Haiti 2011 – third day
Thursday, October 20th, 2011 we planned to go to Thomonde, but because Edwin hadn’t recovered yet, we decided to change the programmed.
Apparant project
Evelien came to pick us early and we went to visit the beads project. The American, Shelley Clay, set up this project. From the Delmas there were big road signs that lead the way to the project. Very useful! We arrived at a house where there was a big queue of ladies waiting at the door. They were the “homeworkers”. They had finished their products and came to sell/deliver their work.
Inside the house women were busy, making, stringing and processing the beads. Another group was making handbags. Empty Cornflakes boxes (brought over by people from America) were cut into small strings, then winded around a small stick, varnished and when dried there is a beautiful bead. From the beads they created beautiful bracelets, necklaces, Christmas tree decoration, etc. There were two options for the women who worked there. Depending on the deal they were paid per bead or they could choose to receive 60% of the profit when the product was sold. A necklace costs 20 USD and a bracelet 5 USD.
A very good initiative! To provide continuity they have contacted Dolce Gabanna and Diesel in America. They are very enthusiastic and hopefully they can start to produce for them soon. If this happens another lasting employment project has started in Haiti.
After buying some, what they call, Haitian Jewelry for the family at home we visited a few prefab houses in the area. After this we left for the microcredit project.
Bakery DousPam( https://www.zafen.org/)
In the mean time we have arrived at Kensoff in the mountains and are greeted by the owner.
Simple and effective, are the two words that come to mind here. Two ovens, burning on kerosene (which you can smell), a simple workbench and press and two half (oil)barrels for mixing. The walls of the bakery are yet to be painted as they had just moved to this location. They sell cookies with dried fruits in several flavors, thin dried banana slices and donuts. They mainly sell to supermarkets. The products were neatly wrapped in cellophane with labels on it that mentioned the name of the bakery. For street markets they sell their products without the labels.
In the meanwhile (since the project started) they have 5 men working there. They received a loan of $ 2000 for this project. This money will be repaid over a period of 2 years.
Seeing the resilience to start this project calls for admiration. Again we see the will to become independent! A great project.
Verslag bezoek Haiti 2011 – tweede dag nacht naar derde dag
Verslag bezoek Haiti 2011 – tweede dag nacht naar derde dag
Woensdag op donderdagnacht (20 oktober) het was 03:00 uur in de morgen lokale tijd, belde Edwin met de mededeling “het hotel staat in de brand’.
We hadden wel een hoop herrie gehoord, maar dachten dat kwajongens buiten het hotel wat lawaai maakte.
Gezien de grapjes die Edwin vaak maakt, dacht ik "hij kan de boom in", maar voor de zekerheid deed ik toch de deur van de kamer open, wolken van rook kwamen binnen. Gauw Ricardo wakker gemaakt, paspoorten en wat geld gepakt en hup naar buiten. Daar stond Edwin al op ons te wachten. Hij had tastend door de dikke rook zijn weg naar buiten gevonden, de wenteltrap af en toen via de eerste etage naar onze kamer gelopen.
Via de eetzaal gingen we kijken naar de brand, de vlammen reikte tot de eerste verdieping en men was bezig met emmertjes water vanuit het zwembad proberen de brand te blussen. Het hotel was hoofdzakelijk van hout gemaakt en wij dachten dat in een mum van tijd in de hens zou staan.
Maar wonderwel bleef de brand beperkt tot het hoek gedeelte, het leek wel of het hout tegen brand was bewerkt. Dat gaf ons de moed terug te gaan naar de kamers en alle haalde we er onze leren er uit.
Opvallend was dat niemand van het hotel iets deed aan waarschuwing, opvang van gasten e.d. De gasten zochten steun bij elkaar en wachtte in het ongewisse op de dingen die kwamen.
Midden in de nacht Kees en Evelien de Gier gebeld en afgesproken dat als het hotel onbewoonbaar wordt wij bij hun zouden slapen.
Ruim een uur later kwam de brandweer en inmiddels had men ook in het Hotel een brandslang gevonden. Iedere gast had zijn laptop bij hem en iedereen was aan het mailen van wat ze meemaakte.
Rond half zes kregen we een kopje koffie aangeboden en om 06:00 uur werd het sein brand veilig gegeven. De volgende morgen kregen we een brief van het Hotel met een excuus en uitleg dat de brand in de wasruimte was begonnen en…. We hoefden voor die nacht maar 50% te betalen, ( we hadden ten slotte maar een halve nacht kunnen slapen).
De ander morgen vroeg bij het ontbijt was de brand onderwerp van het gesprek
Report visit Haiti 2011 – second day
Report visit Haiti 2011 – second day
Wednesday October 19th, we were picked up at 9 am (probably because it was our first day) and went to Bon Repos, a former district far outside of Port au Prince, but now a days a part of the city. It has all grown /build together.
In Bon Repos it the project “Hart for Haiti” of Johan Smoorenburg. Johan and I go back way back, we know each other from the time of BANND we irregularly have contact. Johan let us know that he and his wife were on holiday in America and that we were being expected by Jojanneke Oudenaarden.
The complex of Coeur Pour Haïti as Hart voor Haiti is called in Haiti. Was well protected by armed guards and a double fence. Jojanneke was waiting for us, we got a tour around the whole complex.
Jojanneke Oudenaarden, is a very special lady, a great person with a passion for here work. She even know everyone on the complex by name. The love for her work was showing and noticeable for everyone. A hug here, a hand there, a shor conversation, nothing was too much for her. The told us how she got to work there and what her work involved. We have great respect for Jojanneke.
The family replacement homes (who have been there from the start) look good. The wall that collapsed during the earthquake was restored, and inside the house there was order and tidiness. The kids were at school so we could a have a look around in their homes. Everything neatly put a way, cups, toothbrush, table ready for lunch, cuddly toys all waiting for their owner. .
The new school complex was officially opened on Sunday 18th of September 2011. It was build by ABB from the Netherlands together with partners. It was a pleasure for the eye to see. Many Dutch schools would be jealous by the sight of these beautiful buildings. Big bright classrooms and all the children were wearing the same uniform.
The bakery where they bake bread everyday also for people outside of the compound, looked very good and the bread tasted very nice. Of we went tot the elderly. Men and women stay in separate halls. They are being cared for with love and you van see the joy on their faces. An elderly women even seduces us to a little dance.
Hart for Haiti is the right name for this project. Caring for the ones who live in great poverty.
We had lunch together, provided by Jojanneke. After this we said good bye with gratitude in our heart
 
Camp of World Vision:
Last year when I visited Camp Corail it was filled with 5,000 tents. All of them have now been replaced by houses of the Maxima.
The camp has been set up by World Vision and it was a pleasure to drive through it. The houses were often painted in a bright color. It was like a small village. The market and street trade is flourishing and a school was built.
The bushes had grown high and it doesn’t have a ‘desert look’ anymore. It is now a nice town with friendly people, far away from Port au Prince.
Camp Canaan:
Next to the camp of World Vision was Camp Canaan, I call it a "free site". Everything is criss-cross, no structure, tents, wooden houses, home-built sheds, you name it, it was there.
Many people had a garden and grew vegetables there. What they did not themselves was sold locally. This way the local economy was self-initiated. In Camp Canaan were a few houses from Projecthurlp. They were well taken care of, with a garden and a separate place used as a toilet. A few employees from the factory live here. It takes them 2 hours to get to and from by TapTap.
It turned dark soon. We went to the hotel for us to freshen us up for dinner with Kees and Evelien de Gier at Saskia Padberg’s restaurant.
Unfortunately Edwin wasn’t able to come, he suffering from what is called Haitian Happiness (diarrhea).
We had a great meal together. Rob Padberg joined us later, he had just returned from the Netherlands. He has an employment project in the Central Plateau in Haiti especially for women.
The project (Chickens and eggs) is divided into eight sub-projects and we (Projecthulp) will take two projects for our account.
Verslag bezoek Haiti 2011 – tweede dag
Verslag bezoek Haiti 2011 – tweede dag
Woensdag 19 oktober werden (omdat het de eerste keer was denk ik) om 09:00 uur opgehaald en gingen naar Bon Epos, vroeger een wijk ver buiten Port au Prince, maar tegenwoordig een onderdeel van de grote stad, alles was in elkaar gegroeid/gebouwd.
In Bon Repos was het project van Hart voor Haiti van Johan Smoorenburg. Johan ken ik al jaren vanuit de tijd van BANND en onregelmatig hebben wij contact met elkaar. Johan had aangegeven dat hij samen met zijn vrouw op vakantie was in de Amerika en dat wij werden verwacht door Jojanneke Oudenaarden.
Het complex van Coeur Pour Haïti zoals Hart voor Haiti in Haiti heet was goed beschermd door gewapende wachters en een dubbel hek. Jojanneke stond ons op te wachten en kregen een rondleiding over het hele complex.
Jojanneke Oudenaarden, wat een bijzonder vrouw, een geweldig mens en een passie voor haar werk. Ze kent warempel iedereen in het complex bij naam. De liefde voor haar werk straalde van haar af en dat merk je ook. Een knuffeltje hier, een hand daar, een kort gesprek het was haar allemaal niet te veel. Ze vertelde hoe ze daar gekomen was en wat ze voor werk daar deed. Diep en diep respect voor Jojanneke.
De gezinsvervangende huizen ( vanaf het eerste uur) lagen er goed bij. De omgevallen muur om het complex was hersteld, binnen in de huisjes was het orde en netheid. De kinderen die daar woonden zaten op school, zodat we ‘onbespied’ eens konden ‘gluren’ in hun woonomgeving. Alles keurig in het gelid, bekertjes, tandenbostel, tafel klaar voor het eten, knuffeldiertjes op een rijtje, wachtend op hun eigenaar.
Het nieuwe scholencomplex officieel geopende op zondag 18 september 2011 en gebouwdoor ABB uit Nederland in samenwerking met diverse partners was een lust om te zien. Menig Nederlandse school zou jaloers worden als je die prachtige gebouwen zag. De kinderen in dezelfde uniformen, grote heldere klassen.
De bakkerij waar iedere dag broodjes werden gebakken ook voor mensen buiten het complex, zag er goed uit, nadat we een broodje hebben mogen proeven (erg lekker) verder naar de het bejaarden gebouw. Mannen en vrouwen in aparte zalen. Liefdevol verzorgt en met een blijdschap op hun gezicht. Een oudere dame verleidde ons zelfs tot een dansje.
Hart voor Haiti is de juiste naam voor dit project, hart hebben voor hen die in grote armoede leven.
Jojanneke had nog voor een lunch gezorgd en met dankbaarheid in ons hart namen e afscheid van haar.
 
Kamp van World Vision
Camp Corail, in dat kamp was ik vorig jaar ook geweest en toen stond het vol met 5000 tenten, die nu allemaal vervangen zijn door de huisjes van Maxima. Het kamp is opgezet door World Vision en het was een lust om daar door te rijden, Huisje aan Huisjes vaak voorzien van een kleurig verfjes, daar stonden zij het geld, een klein dorp waardig. De markt- en straat handel floreerde enorm, er was een school gebouwd. Het struikgewas was hoog opgegroeid en het ‘woenstijngezicht' van een jaar gelden, was niet meer. Een gezellig dorp met vriendelijke mensen, ver van Port au Prince af.
Kamp Kanaän:
Naast het kamp van World Vision lag het camp Kanaän, ik noem het maar een ” vrije vestiging”, alles kris kras door elkaar, geen structuur, tenten, houten huisjes, zelf gebouwde afdakjes, je kunt het zo gek niet noemen of het was daar.
Vaak had men een tuintje en verbouwde daar groente, wat men dan zelf niet nodig had, werd lokaal verkocht, dus de economie kwam zo vanzelf op gang. In camp Kanaän stonden een paar projecthulp huisjes. Goede verzorgt, tuintje, aparte plek die als WC diende. Hier woonde een paar werknemers van de fabriek en zij moeten iedere dag 2 uur heen en twee uur terug met de TapTap om naar en van het werk te komen.
Het werd als snel donker en we gingen naar het hotel om ons op te knappen voor het etentje met Kees en Evelien de Gier in het restaurant van Saskia Padberg.
Helaas kon Edwin niet meegaan, hij had last van wat genoemd wordt Haitian Hapinnes ( buikloop).
Gezellig met elkaar gegeten. Rob Padberg kwam ook langs, hij was net terug gekomen uit Nederland. Hij heeft een werkgelegenheidsproject op het Centraal Plateau i n Haïti speciaal voor vrouwen. (Kippen en eieren ) het project is onderverdeeld in 8 deelprojecten en Projecthulp zal twee deel projecten voor haar rekening nemen.
Verslag bezoek Haiti 2011 – tweede dag
Verslag bezoek Haiti 2011 – tweede dag
Woensdag 19 oktober werden (omdat het de eerste keer was denk ik) om 09:00 uur opgehaald en gingen naar Bon Epos, vroeger een wijk ver buiten Port au Prince, maar tegenwoordig een onderdeel van de grote stad, alles was in elkaar gegroeid/gebouwd.
In Bon Repos was het project van Hart voor Haiti van Johan Smoorenburg. Johan ken ik al jaren vanuit de tijd van BANND en onregelmatig hebben wij contact met elkaar. Johan had aangegeven dat hij samen met zijn vrouw op vakantie was in de Amerika en dat wij werden verwacht door Jojanneke Oudenaarden.
Het complex van Coeur Pour Haïti zoals Hart voor Haiti in Haiti heet was goed beschermd door gewapende wachters en een dubbel hek. Jojanneke stond ons op te wachten en kregen een rondleiding over het hele complex.
Jojanneke Oudenaarden, wat een bijzonder vrouw, een geweldig mens en een passie voor haar werk. Ze kent warempel iedereen in het complex bij naam. De liefde voor haar werk straalde van haar af en dat merk je ook. Een knuffeltje hier, een hand daar, een kort gesprek het was haar allemaal niet te veel. Ze vertelde hoe ze daar gekomen was en wat ze voor werk daar deed. Diep en diep respect voor Jojanneke.
De gezinsvervangende huizen ( vanaf het eerste uur) lagen er goed bij. De omgevallen muur om het complex was hersteld, binnen in de huisjes was het orde en netheid. De kinderen die daar woonden zaten op school, zodat we ‘onbespied’ eens konden ‘gluren’ in hun woonomgeving. Alles keurig in het gelid, bekertjes, tandenbostel, tafel klaar voor het eten, knuffeldiertjes op een rijtje, wachtend op hun eigenaar.
Het nieuwe scholencomplex officieel geopende op zondag 18 september 2011 en gebouwdoor ABB uit Nederland in samenwerking met diverse partners was een lust om te zien. Menig Nederlandse school zou jaloers worden als je die prachtige gebouwen zag. De kinderen in dezelfde uniformen, grote heldere klassen.
De bakkerij waar iedere dag broodjes werden gebakken ook voor mensen buiten het complex, zag er goed uit, nadat we een broodje hebben mogen proeven (erg lekker) verder naar de het bejaarden gebouw. Mannen en vrouwen in aparte zalen. Liefdevol verzorgt en met een blijdschap op hun gezicht. Een oudere dame verleidde ons zelfs tot een dansje.
Hart voor Haiti is de juiste naam voor dit project, hart hebben voor hen die in grote armoede leven.
Jojanneke had nog voor een lunch gezorgd en met dankbaarheid in ons hart namen e afscheid van haar.
 
Kamp van World Vision
Camp Corail, in dat kamp was ik vorig jaar ook geweest en toen stond het vol met 5000 tenten, die nu allemaal vervangen zijn door de huisjes van Maxima. Het kamp is opgezet door World Vision en het was een lust om daar door te rijden, Huisje aan Huisjes vaak voorzien van een kleurig verfjes, daar stonden zij het geld, een klein dorp waardig. De markt- en straat handel floreerde enorm, er was een school gebouwd. Het struikgewas was hoog opgegroeid en het ‘woenstijngezicht' van een jaar gelden, was niet meer. Een gezellig dorp met vriendelijke mensen, ver van Port au Prince af.
Kamp Kanaän:
Naast het kamp van World Vision lag het camp Kanaän, ik noem het maar een ” vrije vestiging”, alles kris kras door elkaar, geen structuur, tenten, houten huisjes, zelf gebouwde afdakjes, je kunt het zo gek niet noemen of het was daar.
Vaak had men een tuintje en verbouwde daar groente, wat men dan zelf niet nodig had, werd lokaal verkocht, dus de economie kwam zo vanzelf op gang. In camp Kanaän stonden een paar projecthulp huisjes. Goede verzorgt, tuintje, aparte plek die als WC diende. Hier woonde een paar werknemers van de fabriek en zij moeten iedere dag 2 uur heen en twee uur terug met de TapTap om naar en van het werk te komen.
Het werd als snel donker en we gingen naar het hotel om ons op te knappen voor het etentje met Kees en Evelien de Gier in het restaurant van Saskia Padberg.
Helaas kon Edwin niet meegaan, hij had last van wat genoemd wordt Haitian Hapinnes ( buikloop).
Gezellig met elkaar gegeten. Rob Padberg kwam ook langs, hij was net terug gekomen uit Nederland. Hij heeft een werkgelegenheidsproject op het Centraal Plateau i n Haïti speciaal voor vrouwen. (Kippen en eieren ) het project is onderverdeeld in 8 deelprojecten en Projecthulp zal twee deel projecten voor haar rekening nemen.
Verslag bezoek Haiti 2011 – vertrek uit Nederland naar Haiti. Zaterdag op zondag 15/16 oktober 2011 was het zo ver om 02:00 uur kwam de taxi ons halen om via Heemstede (waar we Ricardo moesten ophalen) ons naar Schiphol te brengen. We waren aardig op tijd. Door herfstvakantie was het al redelijk druk. We wachten geduldig met veel bagage op onze beurt bij de balie van British Airways. Anita (teamleider van BA) was de eerste klas aan het afhandelen toen ze me ‘wuifde’ om aan te geven dat ik bij haar kon inchecken en dat heeft ze geweten. Een koffer extra en twee heavy koffers, gaf al wat problemen, extra bij betalen etc. Anita was zo vriendelijk aan te geven dat een koffer wat minder gewicht had, zodat als we wat spullen uit een heavy koffer er uit haalde en dat bij dat lichtgewicht zouden stoppen we 45 euro zouden besparen En zo deden we het. Bij de ticketbalie gingen we de extra koffers betalen 105 euro en toen we terug kwamen waren de koffers ook herverdeeld, dus label er op en op de lopende band. Wij naar de paspoorten controle. Maar wat bleek…. de paspoorten zaten in de koffers die nu naar de bagagekelder onderweg waren. Dus weer terug naar Anita, die geschokt reageerde en vertelde dat nu alle koffers weer terug moeten en wij eerst onze paspoorten moesten zien te vinden. Veel telefoontjes van Anita hier en daar en ja hoor op de bagageband 2 zouden onze koffers weer terug komen, via een speciale deur (nr. 16) konden we ons melden). Deur 16 gevonden, maar wat bleek, je mag alleen bij de bagageband als je over een paspoort beschikt en die… jawel, die zaten in de koffer op de bagageband, dus een patstelling. Gelukkig kreeg iedereen medelijden met deze slimme mensen die voor de zekerheid hun paspoort et goed hadden opgeborgen en weldra kwam een mevrouw ons afhalen en mochten we onze koffers pakken. Het bestelde vliegtuig was al weg dus overboeken naar ene andere vlucht dus weer naar de ticketbalie van BA. Met verbazing hoorde de mevrouw van de balie ons verhaal aan en vertelde dat de overboeking naar een andere vlucht alleen voor de vlucht Amsterdam – Londen kon, om dat we vanaf Londen verder vlogen met American Airlines en dat zij niet in hun systeem kon. We moesten dat via internet regelen, maar ja, we stonden op Schiphol. Dus heeft die mevrouw de hand over haar hart gehaald en wat ze niet mocht doen toch gedaan en zij belde voor ons met Londen en regelende de vlucht van Londen naar Amerika. In Londen moesten wel pr persoon 185 euro bij betalen. Op naar het BA vliegtuig dat ons naar Londen zou brengen. Nadat we de security hadden gepasseerd kwam de gezagvoerder vertellen dat de vlucht was uitgesteld vanwege dichte mist in Londen en dat de verwachting was dat we om 14:00 uur zouden landen en … onze vlucht naar Amerika vertrok …. Inderdaad om 14:00 uur. Geadviseerd werd om wel in het vliegtuig naar Londen te gaan zitten zodat als het even kon we direct konden vertrekken en perk 10 minuten werden we op de hoogte gehouden van de mist in Londen. En warempel, we vertrokken toch nog onverwachts. In Loden aangekomen stond een mevrouw bij de gate ons op te wachten, 1x Boomstra en 2x Dijkhuizen, met spoed naar terminal 3 gate 34 wat er werd op ons gewacht. Overal werden we doorheen geloosd en al hollend kwamen bezweet bij gate 34 waar de laatste mensen in het grote vliegtuig stapte. Inchecken en betalen de overboekingskosten, maar helaas, de betaalapparatuur deed het niet en we mochten niet mee. Naar de transit balie, waar een lange rij met mensen stond die allemaal naar Amerika wilde in vliegtuigen die vol waren. Op een gegeven moment hoorde je de mensen van America Airline mompelen “dat zijn de mensen van die paspoorten in de koffer” en waarschijnlijk hadden ze zoveel medelijden met ons dat we naar een ander loket mochten waar wederom een aardige dame on hielp. Nee, er was geen plaats, maar als we weer terug gingen naar gate 34, dan was zij er ook en ze zou proberen wat te doen, lukte het niet bij de eerste volgende vlucht dan misschien de daaropvolgende et cetera En warempel, na een kwartier wachten bij gate 34 kregen we vol trots de boardingcards van de vlucht overhandigd. Moe en voldaan begonnen we aan de oversteek naar New York. De bestelde taxi stond er niet meer dus namen we een andere en de chauffeur bleek een Haïtiaan te zijn die al 18 jaar in Amerika woonde. We spraken met hem af dat hij ons dinsdag om 05:00 uur zou ophalen voor de vlucht naar Port au Prince en dat gebeurde ook. Omdat we er toch waren hebben we één dag NY bezocht, wat op zich een belevenis. Het Haitiaanse avontuur moest nog beginnen, als dit een voorbode was van wat ons nog te wachten stond ?? Onze dank gaat uit naar de bijzondere prestaties van het personeel van British Airways en American Airline, die ondanks onze stommiteit, in staat waren ons tijdig in vliegtuigen te krijgen. Ondanks de enorme drukte van wege de herfstvakantie. Petje af. Verslag bezoek Haiti 2011 – vertrek uit Nederland naar Haiti. Zaterdag op zondag 15/16 oktober 2011 was het zo ver om 02:00 uur kwam de taxi ons halen om via Heemstede (waar we Ricardo moesten ophalen) ons naar Schiphol te brengen. We waren aardig op tijd. Door herfstvakantie was het al redelijk druk. We wachten geduldig met veel bagage op onze beurt bij de balie van British Airways. Anita (teamleider van BA) was de eerste klas aan het afhandelen toen ze me ‘wuifde’ om aan te geven dat ik bij haar kon inchecken en dat heeft ze geweten. Een koffer extra en twee heavy koffers, gaf al wat problemen, extra bij betalen etc. Anita was zo vriendelijk aan te geven dat een koffer wat minder gewicht had, zodat als we wat spullen uit een heavy koffer er uit haalde en dat bij dat lichtgewicht zouden stoppen we 45 euro zouden besparen En zo deden we het. Bij de ticketbalie gingen we de extra koffers betalen 105 euro en toen we terug kwamen waren de koffers ook herverdeeld, dus label er op en op de lopende band. Wij naar de paspoorten controle. Maar wat bleek…. de paspoorten zaten in de koffers die nu naar de bagagekelder onderweg waren. Dus weer terug naar Anita, die geschokt reageerde en vertelde dat nu alle koffers weer terug moeten en wij eerst onze paspoorten moesten zien te vinden. Veel telefoontjes van Anita hier en daar en ja hoor op de bagageband 2 zouden onze koffers weer terug komen, via een speciale deur (nr. 16) konden we ons melden). Deur 16 gevonden, maar wat bleek, je mag alleen bij de bagageband als je over een paspoort beschikt en die… jawel, die zaten in de koffer op de bagageband, dus een patstelling. Gelukkig kreeg iedereen medelijden met deze slimme mensen die voor de zekerheid hun paspoort et goed hadden opgeborgen en weldra kwam een mevrouw ons afhalen en mochten we onze koffers pakken. Het bestelde vliegtuig was al weg dus overboeken naar ene andere vlucht dus weer naar de ticketbalie van BA. Met verbazing hoorde de mevrouw van de balie ons verhaal aan en vertelde dat de overboeking naar een andere vlucht alleen voor de vlucht Amsterdam – Londen kon, om dat we vanaf Londen verder vlogen met American Airlines en dat zij niet in hun systeem kon. We moesten dat via internet regelen, maar ja, we stonden op Schiphol. Dus heeft die mevrouw de hand over haar hart gehaald en wat ze niet mocht doen toch gedaan en zij belde voor ons met Londen en regelende de vlucht van Londen naar Amerika. In Londen moesten wel pr persoon 185 euro bij betalen. Op naar het BA vliegtuig dat ons naar Londen zou brengen. Nadat we de security hadden gepasseerd kwam de gezagvoerder vertellen dat de vlucht was uitgesteld vanwege dichte mist in Londen en dat de verwachting was dat we om 14:00 uur zouden landen en … onze vlucht naar Amerika vertrok …. Inderdaad om 14:00 uur. Geadviseerd werd om wel in het vliegtuig naar Londen te gaan zitten zodat als het even kon we direct konden vertrekken en perk 10 minuten werden we op de hoogte gehouden van de mist in Londen. En warempel, we vertrokken toch nog onverwachts. In Loden aangekomen stond een mevrouw bij de gate ons op te wachten, 1x Boomstra en 2x Dijkhuizen, met spoed naar terminal 3 gate 34 wat er werd op ons gewacht. Overal werden we doorheen geloosd en al hollend kwamen bezweet bij gate 34 waar de laatste mensen in het grote vliegtuig stapte. Inchecken en betalen de overboekingskosten, maar helaas, de betaalapparatuur deed het niet en we mochten niet mee. Naar de transit balie, waar een lange rij met mensen stond die allemaal naar Amerika wilde in vliegtuigen die vol waren. Op een gegeven moment hoorde je de mensen van America Airline mompelen “dat zijn de mensen van die paspoorten in de koffer” en waarschijnlijk hadden ze zoveel medelijden met ons dat we naar een ander loket mochten waar wederom een aardige dame on hielp. Nee, er was geen plaats, maar als we weer terug gingen naar gate 34, dan was zij er ook en ze zou proberen wat te doen, lukte het niet bij de eerste volgende vlucht dan misschien de daaropvolgende et cetera En warempel, na een kwartier wachten bij gate 34 kregen we vol trots de boardingcards van de vlucht overhandigd. Moe en voldaan begonnen we aan de oversteek naar New York. De bestelde taxi stond er niet meer dus namen we een andere en de chauffeur bleek een Haïtiaan te zijn die al 18 jaar in Amerika woonde. We spraken met hem af dat hij ons dinsdag om 05:00 uur zou ophalen voor de vlucht naar Port au Prince en dat gebeurde ook. Omdat we er toch waren hebben we één dag NY bezocht, wat op zich een belevenis. Het Haitiaanse avontuur moest nog beginnen, als dit een voorbode was van wat ons nog te wachten stond ?? Onze dank gaat uit naar de bijzondere prestaties van het personeel van British Airways en American Airline, die ondanks onze stommiteit, in staat waren ons tijdig in vliegtuigen te krijgen. Ondanks de enorme drukte van wege de herfstvakantie. Petje af. Verslag bezoek Haiti 2011 / Report visit Haiti 2011 –trip from the Netherlands to Haiti.
Verslag bezoek Haiti 2011 – vertrek uit Nederland naar Haiti.
Zaterdag op zondag 15/16 oktober 2011 was het zo ver om 02:00 uur kwam de taxi ons halen om via Heemstede (waar we Ricardo moesten ophalen) ons naar Schiphol te brengen. We waren aardig op tijd. Door herfstvakantie was het al redelijk druk. We wachten geduldig met veel bagage op onze beurt bij de balie van British Airways. Anita (teamleider van BA) was de eerste klas aan het afhandelen toen ze me ‘wuifde’ om aan te geven dat ik bij haar kon inchecken en dat heeft ze geweten.
Een koffer extra en twee heavy koffers, gaf al wat problemen, extra bij betalen etc. Anita was zo vriendelijk aan te geven dat een koffer wat minder gewicht had, zodat als we wat spullen uit een heavy koffer er uit haalde en dat bij dat lichtgewicht zouden stoppen we 45 euro zouden besparen
En zo deden we het. Bij de ticketbalie gingen we de extra koffers betalen 105 euro en toen we terug kwamen waren de koffers ook herverdeeld, dus label er op en op de lopende band. Wij naar de paspoorten controle. Maar wat bleek…. de paspoorten zaten in de koffers die nu naar de bagagekelder onderweg waren. Dus weer terug naar Anita, die geschokt reageerde en vertelde dat nu alle koffers weer terug moeten en wij eerst onze paspoorten moesten zien te vinden. Veel telefoontjes van Anita hier en daar en ja hoor op de bagageband 2 zouden onze koffers weer terug komen, via een speciale deur (nr. 16) konden we ons melden).
Deur 16 gevonden, maar wat bleek, je mag alleen bij de bagageband als je over een paspoort beschikt en die… jawel, die zaten in de koffer op de bagageband, dus een patstelling. Gelukkig kreeg iedereen medelijden met deze slimme mensen die voor de zekerheid hun paspoort et goed hadden opgeborgen en weldra kwam een mevrouw ons afhalen en mochten we onze koffers pakken.
Het bestelde vliegtuig was al weg dus overboeken naar ene andere vlucht dus weer naar de ticketbalie van BA. Met verbazing hoorde de mevrouw van de balie ons verhaal aan en vertelde dat de overboeking naar een andere vlucht alleen voor de vlucht Amsterdam – Londen kon, om dat we vanaf Londen verder vlogen met American Airlines en dat zij niet in hun systeem kon. We moesten dat via internet regelen, maar ja, we stonden op Schiphol. Dus heeft die mevrouw de hand over haar hart gehaald en wat ze niet mocht doen toch gedaan en zij belde voor ons met Londen en regelende de vlucht van Londen naar Amerika. In Londen moesten wel pr persoon 185 euro bij betalen.
Op naar het BA vliegtuig dat ons naar Londen zou brengen. Nadat we de security hadden gepasseerd kwam de gezagvoerder vertellen dat de vlucht was uitgesteld vanwege dichte mist in Londen en dat de verwachting was dat we om 14:00 uur zouden landen en … onze vlucht naar Amerika vertrok …. Inderdaad om 14:00 uur.
Geadviseerd werd om wel in het vliegtuig naar Londen te gaan zitten zodat als het even kon we direct konden vertrekken en perk 10 minuten werden we op de hoogte gehouden van de mist in Londen.
En warempel, we vertrokken toch nog onverwachts.
In Loden aangekomen stond een mevrouw bij de gate ons op te wachten, 1x Boomstra en 2x Dijkhuizen, met spoed naar terminal 3 gate 34 wat er werd op ons gewacht. Overal werden we doorheen geloosd en al hollend kwamen bezweet bij gate 34 waar de laatste mensen in het grote vliegtuig stapte. Inchecken en betalen de overboekingskosten, maar helaas, de betaalapparatuur deed het niet en we mochten niet mee. Naar de transit balie, waar een lange rij met mensen stond die allemaal naar Amerika wilde in vliegtuigen die vol waren.
Op een gegeven moment hoorde je de mensen van America Airline mompelen “dat zijn de mensen van die paspoorten in de koffer” en waarschijnlijk hadden ze zoveel medelijden met ons dat we naar een ander loket mochten waar wederom een aardige dame on hielp. Nee, er was geen plaats, maar als we weer terug gingen naar gate 34, dan was zij er ook en ze zou proberen wat te doen, lukte het niet bij de eerste volgende vlucht dan misschien de daaropvolgende et cetera
En warempel, na een kwartier wachten bij gate 34 kregen we vol trots de boardingcards van de vlucht overhandigd.
Moe en voldaan begonnen we aan de oversteek naar New York. De bestelde taxi stond er niet meer dus namen we een andere en de chauffeur bleek een Haïtiaan te zijn die al 18 jaar in Amerika woonde. We spraken met hem af dat hij ons dinsdag om 05:00 uur zou ophalen voor de vlucht naar Port au Prince en dat gebeurde ook.
Omdat we er toch waren hebben we één dag NY bezocht, wat op zich een belevenis.
Het Haitiaanse avontuur moest nog beginnen, als dit een voorbode was van wat ons nog te wachten stond ??
Onze dank gaat uit naar de bijzondere prestaties van het personeel van British Airways en American Airline, die ondanks onze stommiteit, in staat waren ons tijdig in vliegtuigen te krijgen. Ondanks de enorme drukte van wege de herfstvakantie. Petje af.
Haiti.
In the night from Saturday to Sunday 15/16 october 2011 it was time to leave. The Taxi came to collect us at 02:00 am to take us via Heemstede (where we had to pick up Ricardo) to Schiphol. We were well on time . Due to autumbreak it already was quite busy. We were patiently waiting our turn with a lot of luggage at the check in counter of British Airways. Anita (BA teamleader) was dealing first class when she ‘waved’ to indicate that we could check in at here desk. And that she knew....
One suitcase extra and two heavy suitcases, gave some problems, paying extra etc.. Anita was nice enough to tell as that if we’d take some weight from one suitcase and add it to another one we didn’t have to pay an extra 45 euro’s.
And so we did. At the ticketcounter we went to pay the 105 euro’s for the extra suitcase and when we returned we also repacked the other suitcases. So the suitcases where labelled and put on the conveyor belt. Off we went to the passport control. But what turned out.. the passports were in the suitcases and on there way to the baggage basement. So we went back to Anita, who reacted shocked and said that all our suitcases had to be taken out of the plane, back to us in order to get the passports. After a lot of phonecalls from Anita to here and there, she told us that we could collect our luggage at conveyor belt 2. We could get in by through door 16.
We found door 16, but .. you were only allowed to enter the hall by showing your passport.. and of course those were in our suitcases. Luckily everyone felt sorry for these 3 smart men who made sure their passports were properly stowed away. And soon a lady came to collect us to get our suitcases.
The airplane had already left and so we had to get ourselves on another flight, so off we went to the BA ticket counter. With astonishment the lady at the desk heard our story. She told us that she was only able to rebook the flight to London, and that because we were flying American Airlines from London she couldn’t reschedule the flight to New York, this needed to be done over the internet. Of course this was impossible as we were at Schiphol. Luckely the lady was very helpfull and did what she wasn’t allowed to do and called London to arrange our flights. In London we did had to pay and extra 185 euro.
Of we went to the BA plane that would take us to London. After we passed the security check the captain told us that de flight had been delayed due to heavy fogg in London, they were expecting to land in London at 14.00 hours. ... our flight to America was leaving at ... that’s right 14.00 hours.
They advised us all to board the plane so that when they were allowed to fly they could take off straight away. Every 10 minutes they would inform us about the fogg in London.
And to our surprise, we unexpectedly were able to leave earlier than expected.
Arriving in London a lady was waiting for us at the gate, 1x Boomstra and 2x Dijkhuizen. We were rushed to terminal 3 gate 34, they were waiting for us. We were rushed through all the checks. Running and all sweaty we arrived at gate 34 where the last people were boarding the plane. We needed to check in and pay the extra charges, but unfortunately the equipment didn’t work and so we weren’t allowed to board. Back to the transit desk, where there was a long line of people all wanting to fly to America with planes that were already fully booked.
At some point you could here people mumbling “those are the people with their passport in there suitcases”, they probably felt sorry for us, cause we were taken to a different counter, where once again a nice lady helped us. No, there weren’t any places available, but if we were to return to gate 34, she would try to do what she could. If it would fail with this flight, then she would try again with the flight after that, etc..
And sure enough, after waiting for 15 minutes at gate 34 we were proudly presented our boarding passes.
Tiered but content we started our journey to New York. The taxi we ordered wasn’t there anymore, so we took another one. The driver just happened to be a Haitian who had been living in America for 18 years. We asked him to pick us up and bring us to the airport for our flight to Port au Prince on Tuesday at 05:00 am.
Because we were in NY anyway, we visited the city for 1 day, which was a happening in itself.
The Haitian adventure was yet to start, was this a taste of what was about to happen?
We are thankful for the staff of British Airways and American Airline for there exceptional achievements. Who, despite our stupidity, where able to get us in time on the airplanes. This despite the extreme business due to autumn break.
http://
reis Haiti
op Facebook zal geprobeert worden regelmatig ) dagelijks' iets te vertellen over het bezoek aan Haiti de komende week
wordt vriuend van projecthulp op Facebook
https://www.facebook.com/projecthulp.haiti#!/projecthulp.haiti
https://www.facebook.com/projecthulp.haiti#!/projecthulp.haiti16 oktonber 2011 bzoekt projecthulp Haïti
Met projecthulp reist mee Edwin Boomstra, van SAB AQccountants en Adiviseur, die jarenlang de administratie van projecthulp verzorgt. Edwin zal rapport uitbrengen over de besteding van de gleden avn projecthulp in Haïti, zodat in Nederland verteld kan worden wat daadwerkelijk is gedaan met de fantastische opbrengst.
Gepland o.a.:
Maxima SA de fabriek van de houten prefabwoningen;
De plek waar de nieuwe fabriek zal komen;
John Ackerman in Prospere;
Fam Young in Thomondo;
De plekken waar projecthulp Huisjes zijn geplaatst
Marijke Zaalberg ( Drenth van het Jaar);
Bon Repos ( van Johan Smoorenburg);
Dhr. Rob Padberg ( Consul Generaal van Nederland);
Kembéproject;
Fam. De Gier;
Fam. Vervloet;
Down town Port au Prince;
Baptist Mission;
Caribbeam Craft;
Apparent Project
project Eben – Eze;r in Goave - Nate Yonker; etc.
wordt vriend van porjecthulphaiti op Facebook.
https://www.facebook.com/projecthulp.haiti#!/projecthulp.haiti
Nieuws COHAN
In de meeste democratische landen wordt van een nieuwe regering verwacht dat ze binnen honderd dagen laat zien wat ze waard is. In Haïti is dat deze keer niet gelukt. Tot twee maal toe werd de premier die Martelly voorstelde door het parlement afgewezen. De president heeft daardoor honderd dagen na zijn Lees hier verder...
SAB Accountants & Adviseurs naar Haïti
Al bijna 15 jaar verzorgt SAB Accountants & Adviseurs in het kader van verantwoord ondernemen geheel pro deo de administratie van Stichting Projecthulp Haïti en ieder jaar een financieel jaarverslag.
Dinsdag 12 januari 2010 om 16:53:09 lokale tijd, veranderde Haïti in een rampgebied. Een aardbeving met de kracht van 7.0 op de momentmagnitudeschaal veroorzaakte een enorme ramp. Vele mensen werden slachtoffer en hadden van het ene op het andere moment niets meer.
Door diverse grote organisaties werd noodhulp ingezet. De kleinschalige hulpverlening die Projecthulp Haïti normaal leverde onderging een schaalvergroting en velen stortten hun bijdrage op de rekening van Projecthulp Haïti. In 2010 werd ruim één miljoen Euro ontvangen.
Ook SAB Accountants & Adviseurs onderging de gevolgen van de aardbeving door duizenden overschrijvingen die verwerkt moesten worden.
Projecthulp Haïti is in samenwerking met Maximafoundation Port au Prince vlak na de ramp direct ingesprongen op een van de grootste behoeftes, woningen. Projecthulp is gestart met het project van (prefab) woningen om de slachtoffers van de aardbeving te voorzien van nieuwe woningen.
Circustenten werden aangekocht om de prefabwoningen te produceren. De Haïtianen bouwden zelf aan hun eigen wederopbouw en zo snijd het mes aan twee kanten. De Haitiaanse economie en werkgelegenheid wordt op deze wijze gestimuleerd.
SAB Accountants & Adviseurs verzorgde in begin 2011 het jaarverslag van 2010, waarin naast de ontvangen gelden ook een verantwoording van het besteden gelden is opgenomen.
Echter het jaarverslag is voor vele mensen een cijfermatig gebeuren en niet zo eenvoudig te lezen.
Edwin Boomstra van SAB Accountants & Adviseurs werd ook veelvuldig gebeld met diverse vragen over de bestedingen en of er daadwerkelijk zoveel huizen waren gebouwd. Hij heeft in de afgelopen periode ook zelf contact gehad met de lokale mensen in Haïti (Kees en Evelien de Gier).
De gesprekken die Edwin Boomstra heeft gehad met Kees en Evelien en de vragen die hem regelmatig worden gesteld heeft hem doen besluiten om zelf naar Haïti te gaan. Dit zal hij samen met Piet Dijkhuizen ( voorzitter van Stichting Projecthulp Haïti) gaan doen. De doelstelling is dat hij daar de diverse projecten als Thomondo (schoolproject), het vitamineproject in Prospere, de school van Marijke Zaalberg en de fabriek waar de prefabwoningen worden gefabriceerd gaat bezoeken. Ook zal hij de mensen gaan spreken die een huis hebben gekregen. Op eigen wijze zal dagelijks een rapportage worden gemaakt die te volgen is via Twitter (Edwinmkb) en www.projecthulp.nl.
Het bezoek zal plaatsvinden van 18 oktober t/m 25 oktober 2011.
Nieuws COHAN
Het wil maar niet vlotten met de ratificatie van de benoeming van de premier die de president voorgesteld heeft Om het Huis van Afgevaardigden te bewegen akkoord te gaan met zijn benoeming Gousse als premier, heeft Martelly een aantal gesprekken Lees hier verder...
deze link over de storm werkt beter
http://www.spitsnieuws.nl/archives/buitenland/2011/08/vn-in-startblokken-om-orkaan-bij-ha%C3%AFti
http://
VN in startblokken om orkaan bij Haïti
zie link
http://www.spitsnieuws.nl/archives/buitenland/2011/08/vn-in-startblokken-om-orka
ook op facebook!!!
https://www.facebook.com/projecthulp.haiti
Porjecthulp Haiti is ook op Facebook
https://www.facebook.com/projecthulp.haiti
wordt vriend van projecthulp en maak je vrienden ook vriend
regelmatig nieuws en foto's
https://www.facebook.com/projecthulp.haitiStorm Emily
PORT-AU-PRINCE - De tropische storm Emily die onder andere het door rampen geteisterde Haïti bedreigt, is sterk afgezwakt. Dat meldde het Amerikaanse orkanencentrum in Miami donderdag.
Meteorologen waarschuwen dat Haïti en de Dominicaanse Republiek nog wel rekening moeten houden met zware regenval die overstromingen en landverschuivingen kan
Het straatarme land in het Caribisch gebied worstelt nog altijd met de gevolgen van een verwoestende aardbeving begin vorig jaar. De autoriteiten houden de situatie nauwlettend in de gaten en bereiden zich voor op evacuaties
Herstel en wederopbouw in Haïti
zie het hele artikel klik bijlink
vlakbij Leogane werden de eerste 125 huizen neergezet. Het zijn zogenaamde 'transitional shelters' : tijdelijke en verplaatsbare houten huizen met golfplatendaken, die ook geschikt zijn om permanent bewoond te worden. De huizen worden als een bouwpakket klaargemaakt door een lokale fabrikant die de productie voor zijn rekening neemt. Vervolgens wordt het bouwpakket op de plek van bestemming in elkaar gezet.
Meer dan alleen onderdak
Het huizenproject levert meer op dan alleen onderdak. Het leidde tot:
I. Samenwerking
Tussen Cordaid, de organisatie Idejen en timmerfabriek 'Maxima' ontstond een prachtige
samenwerking:
a. Idejen geeft kansarme jongens en meisjes vakopleidingen (zoals timmerman/vrouw);
b. Cordaid geeft hen de kans stage te lopen;
c. Timmerfabriek 'Maxima' vervaardigde de huizen
http://mens-en-samenleving.infonu.nl/sociaal/78434-herstel-en-wederopbouw-in-hai
Artikel van de wereldomroep over Kees en Evelien de Gier met als titel: When will Haiti wave goodbye to the aid brigade?
Shortly after the earthquake, a Dutch couple started up a job creation scheme in Haiti, building emergency accommodation for the homeless. One year on, the people of Haiti can probably expect more from such initiatives than from the legion of aid organizations that have descended on the country. That’s the conclusion of Radio Netherlands Worldwide reporter Hans Jaap Melissen, who knows the country through and through.
Two days after the devastating earthquake hit, I was driving with Dutchman Kees de Gier through the capital Port-au-Prince. We passed through districts that had been reduced to rubble and others which had emerged relatively unscathed. Bodies covered with sheets were lying on street corners.
At the traffic lights, a young boy aged about 10 approached our car. He wiped our windscreen with a cloth. Despite the chaos that had gripped the city, the boy was back at work. Later we passed UN vehicles, part of the peacekeeping force stationed in Haiti since 2004. “No idea what they’re doing. Unless it’s keeping expensive restaurants in business,” shrugged Kees.
Coffins and cupboards
Kees de Gier and his wife Evelien believe in work. Near the airport they run a job creation scheme in the form of a timber factory. Haitians work there making coffins, kitchen cupboards and school benches. But in the aftermath of the earthquake, Kees decided to expand production to include emergency housing for the hundreds of thousands of homeless.
The houses are made by Haitians themselves. “Many aid organisations are falling over one another to give away all kinds of things. But that’s not the answer. You need to give the people of Haiti a way of helping themselves out of this disaster,” Kees argues.
Bill Clinton
Last summer I saw that his dream had become reality. The whole site had been transformed into a saw mill. The houses were assembled IKEA-style and sent off. At that moment the committee in charge of rebuilding Haiti (with the involvement of Bill Clinton) had hardly got started. But thanks to projects like Kees de Gier’s, the first Haitians were able to move out of a tent and into a wooden house.
A few months after the disaster, former US presidents Bill Clinton and George W. Bush turned up at Kees and Evelien’s doorstep. They were very interested in how the Haitians at their factory were hard at work to make a better future for themselves.
Unrest
“We have now delivered around 2,500 houses. We’re producing around 50 a day,” reported son Peter this week from Port-au-Prince. Before the earthquake, the factory employed around 60 Haitians. Now there are 250 working there. The operation was forced to close down for a few days in December due to unrest in Haiti.
Furious Haitians blocked roads with burning tyres. They were angry about the provisional results of the presidential election. But the main source of frustration was that far too little had been achieved since the earthquake. Despite the fact that an estimated 12,000 NGOs are at work in their country.
Aid at a standstill
The head of Oxfam, which forms a single charity organisation with the Dutch Novib, admits that the aid effort has come to a standstill. It is a sad conclusion. After all, Haiti was promised 10 billion dollars from around the world. Yet only a fraction of that money was actually donated.
The NGOs and the government point the finger of blame at one another. The organisations say it is up to the Haitian authorities to shift the rubble so that they can do their work. But with so much money to spend, the NGOs could also exert more pressure on the government.
Aid dependency
Even if the reconstruction of Haiti is a success, the country will still have a major problem. The term “reconstruction” suggests reinstating the situation as it existed before the earthquake hit. But even then Haiti was heavily dependent on aid, mainly due to lack of jobs.
The country needs many more projects like the one run by Dutchman Kees de Gier. Or like the American factories who are using Haiti as a low-wage production base instead of China. Under their influence, Haiti could gradually become a normal country with its own service sector, a country that might one day be able to wave goodbye to the aid brigade for good. But even ten years after the earthquake, that is still likely to be nothing more than a distant dream of the future.
Gevangenen Haïti zitten er warmpjes bij, bevolking nog steeds dakloos
Artile in dagblad Trouw 24 juli 2011
http://www.trouw.nl/tr/nl/4496/Buitenland/article/detail/2813440/2011/07/21/Geva
Nieuws COHAN
Ruim een maand na de inauguratie van president Martelly is er nog steeds geen nieuwe regering. De door de president beoogde premier, de zakenman en econoom Rouzier, is door het Huis van Afgevaardigden niet aanvaard. Van de vijfenzestig afgevaardigden, die bijeengekomen waren om te stemmen over de aanstelling van de beoogde premier Lees hier verder...
President Haïti: "Hulp wordt misbruikt"
De Haïtiaanse president, Michel Martelly, heeft erkend dat een behoorlijk deel van de hulpgelden die het land heeft ontvangen voor de wederopbouw na de aardbeving, verkeerd is gebruikt. Dit zei hij tijdens zijn eerste officiële bezoek aan Spanje. “We hebben vier miljard dollar aan hulp ontvangen, maar eerlijk gezegd heb ik geen idee wat er met het meeste geld is gebeurd.”
De uitspraak is opmerkelijk omdat Martelly het Zuid-Europese land bezoekt om nieuwe investeerders aan te trekken. De president verklaarde: “De Haïtiaanse bevolking zit niet te wachten op geld, wel op elektriciteit en banen. Mijn regering wil slechts dat de investeerders de juiste voorwaarden scheppen zodat wij zelf de ontwikkeling van ons land kunnen realiseren.” Ook liet hij weten dat Spanje een grotere rol gaat spelen bij de ontwikkeling van toerisme in het Caribische land.
De premier van Spanje, José Luis Zapatero, beloofde dat zijn regering zich sterk zal blijven maken voor Haïti. Hij kondigde de oprichting aan van een fonds van 50 miljoen euro bestemd voor de ondersteuning van kleine en middelgrote bedrijven.
Bron : El País
Nieuws COHAN
De nieuwe president, Michel Joseph Martelly, is op 14 mei geïnaugureerd. Bij deze plechtig-heid waren tientallen landen en internationale organisaties zoals de Unesco vertegenwoordigd. Van de voormalige presidenten had, op Préval na, alleen Ertha Pascal Trouillot, de eerste vrouwelijke president Lees hier verder...
Evelien meldt ons:
Route Carradeux is onberijdbaar (geen idee van de tentenkampen daar), en bij de Amerikaanse ambassade is deel van het asfalt kapot
Shelley Clay's artisan house is ondergelopen: alle beads weg, maar ook birth certificates van haar artisans, kleding, bedden + zoekt nu kleding, lakens en voedsel voor het tentenkamp ernaast. Bovendien dode beesten rondom het huis die mee zijn gespoeld.
Teen Challenge is de hele kantoorinboedel kwijt (was net 1½ maand geleden geopend)
De school van Mathias (Boucledart) is gedeeltelijk ondergelopen (kantoor onder water) en de kinderen dus naar huis gestuurd
Sherrie Faussey woont naast het ravijn van Delmas 33 en heeft vreselijke foto's van wat daar weg is gespoeld
En volgens de weerberichten kan het nog dagen blijven regenen
http://
Erge Regenval zorgt voor nieuwe ramp zie link:
http://www.haitilibre.com/en/news-3111-haiti-climate-the-situation-in-the-departWilde Ganzen vliegen ook voor Huizen in Haïti
Uitzending: 19 Jun 2011
https://www.wildeganzen.nl/projecten/project/wgp/Ha%C3%AFti/onderdak-slachtoffer
Jaarrekening 2010 gereed
Met enorm veel genoegen presenteert Stichting Projecthulp Haïti de jaarrekening 2010
In hoofdstuk 2 vindt u een uitbreid verslag van het bestuur
Veel lees plezier
http://www.projecthulp.nl/pdf/jaarrekening2010.pdfNieuws COHAN
Zoals te verwachten was, is de definitieve uitslag van de presidentsverkiezing gelijk aan de voorlopige. Martelly behaalde de meeste stemmen en wordt dus president. Anders ging het met het vaststellen van de definitieve uitslag van de parlementsverkiezingen. Lees hier verder...
Nieuws COHAN
Ofschoon de definitieve uitslag van de eerste ronde pas 16 april bekend zal worden gemaakt, is het zeker dat Michel J. Martelly president wordt. Volgens de voorlopige uitslag van 4 april heeft hij 67,57% van de stemmen gewonnen. Gezien deze winst van Lees hier verder...
Foto's Schoolklas
Foto's SchoolklasWordt vriend van projecthulp haiti op facebook.
https://www.facebook.com/projecthulp.haiti?ref=ts
.
.
Bericht ons over het nieuwe geitenproject in Balix.
26 kinderen in Balix hebben een geit gekregen (op de foto's zie je er 6), gekocht van een donatie van projecthulp Haïti. Het geitenproject is goed Lees hier verder...
Visuele verantwoording projecthulp Haïti
Projecthulp Haïti heeft een DVD uitgebracht waarop te zien is een visuele verantwoording van wat er allemaal met het geld van Projecthulp Haïti gegeven voor de aarbevingslachtoffersis gebeurd.
Met name voor scholen en organisatie, waarbij beelden meer zeggen dan een financieel jaarverslag ( die er overigens medio mei ook op de site zal worden vermeld) is deze DVD goed te gebruiken
Als U hem toegestuurd wilt hebben even een mail aan: piet.dijkhuizen@tiscali.nl, met vermelding aantal DVD's en uw adres en tel.nr.
http://www.youtube.com/watch?v=E4YfVTh4TsYBericht vanuit Haiti ( werkgelegenheidsfabriek Maxima)
Hartelijk dank voor het onder dak brengen van families, en het werk verschaffen aan weer andere families. We hebben nu 4500 huisjes neergezet, en hopen rond 1 april bij de 5000 te komen. Elk huisje heeft gemiddels 5 bewoners, dus al die lieve gevers hebben straks 25-duizend mensen onder dak geholpen!
De regentijd komt eraan, waarmee we weer extra worden bepaald bij de noodzaak.
Keep up the good work,
zie filmpje op youtube
http://www.youtube.com/watch?v=UMzGKfSJW9g
Nieuws COHAN
De VN, waaronder vooral de VS en Frankrijk, lijken niet blij te zijn met de terugkomst van Aristide. Edmond Mulet, de vertegenwoordiger van de VN in Haïti en hoofd van Minustah, herinnert er aan 'dat onder de regering van M. Aristide beschuldigingen werden gedaan Lees hier verder...
Nieuwe foto's prefabwoningen
Luchtfoto's van dorp van Maximahuizen buiten Port au Prince.
Nieuws COHAN
Onder druk van de internationale gemeenschap en na het oordeel van de daartoe bevoegde nationale geschillencommissie, heeft de CEP besloten Célestin, de kandidaat van Prévals partij Inite, uit te sluiten van de tweede ronde Lees hier verder...
Videoverslag (DVD) verstuurd aan vele gevers
Inmiddels hebben veel donateurs / actievoerders etc. de DVD in de brievenbus gekregen
Echter Projecthulp Haïti heeft niet van iedereen een juist adres. Daarom WILT U OOK DEZE DVD
STUUR EEN MAIL NAAR: piet.dijkhuizen@tiscali.nl
Voor alle duidelijkheid de productie van de DVD alsmede de verzendkosten zijn door sponsoren mogelijk gemaakt.
Nynke van der Zee en Joke Adema, twee studenten journalistiek hebben op bijzondere wijze het werk van Stichting Projecthulp gevisualiseerd. Zichtbaar is gemaakt hoe daadwerkelijk hulp is verleend aan de slachtoffers van e aardbeving
De DVD is zeer geschikt op scholen, kerken en verenigingen te vertonen (duur ongeveer 12 minuten) en is te gebruiken voor vervolg acties voor Haiti en/of een discussie op gang te zetten over hulpverlening aan Haïti.
Wilt U een lezing voor uw organisatie neem dan kontakt .
26-01-11 Bodegraven-Reeuwijk - De live radio-uitzending over haiti actie
26-01-11 Bodegraven-Reeuwijk - De live radio-uitzending Politiek Café wordt op vrijdag 28 januari tussen 20.00 en 22.00 uur uitgezonden vanuit Het Hofhuis in Bodegraven. Te gast zijn de wethouders Hans Vroomen, Jan-Christiaan Goudbeek en Wendy Verkleij. De kadernota is nog niet gepresenteerd aan de raad maar misschien kunnen de interviewers Wijno Verweij en Matthijs Warnaar al wat over de inhoud te weten komen.
In het tweede uur volgt een uitgebreid interview met de mensen van Local Care. Na de aardbeving in december 2009 in Haïti is tijdens de actie van Local Care op 29 januari 2010 geld ingezameld om geprefabriceerde woningen te laten bouwen door Kees en Evelien de Gier uit Bodegraven. Wat is er van terecht gekomen?
Na dat interview over Haïti volgt een kennismakingsgesprek met de raadsleden Gerrit Weerheim (SGP) en Janny Molenaar (VVD). Nieuwe raadsleden die tijdens een raadsperiode waarin flink bezuinigd moet worden, wijze besluiten voor de inwoners van Bodegraven-Reeuwijk moeten gaan nemen.
De radio-uitzending is te ontvangen via de stream op de website www.rtvbodegraven.nl of via de radio via de ether 107.8 fm of 103.4 Mhz analoge kabel van Ziggo of 98,3 Mhz digitale kabel van Rekam.
Even bijpraten
12 januari 2011 was het een jaar gelden dat Haiti werd opgeschikt door de aardbeving
Projecthulp Haïti was al direct in samenwerking met de fam. De Gier , waar mogelijk hulp te bieden. Waren het de eerste dagen na 12 januari meer in informeren van Nederland , de Pers en mensen die vragen stelde, dit vanwege het feit dat Projecthulp Haïti als één van de weinige nog kontakt had met Haïti.
Radio en Televisiestations kwamen langs voor een interview en zo mochten we velen mensen informeren over de verschrikkelijke ramp die in Haïti had plaatsgevonden.
Weldra kwam Kees de Gier op het idee om structurele hulp te bieden met behulp van wat we toen noemde prefabwoningen, de houten huisjes, omdat opgevallen was dat vele houten huizen, sommige velen jaren oud, de aardbeving had overleefd.
Met behulp van een Nederlands bedrijfs werd een prototype gemaakt en die werd aangepast aan de ‘eisen’ van de Haïtianen die er in moesten gaan wonen. De huizen werden in de fabriek van Maxima de werkgelegenheidsfabriek van Kees en Evelien de Gier en van Stefan Vervloet.
Het werd en is nog steeds een daverend succes. De mensen krijgen een gedegen huisvesting die jaren meegaat, de mensen die de huizen bouwen wordt werkgelegenheid geboden. De Haïtianen werken zo aan hun eigen wederopbouw en de economie krijgt een flinke oppepper.
In Nederland werd door Projecthulp vele lezingen gegeven, over de aardbeving, de gevolgen en de wederopbouw. Velen hebben acties gevoerd met een geweldig resultaat, meer dan één miljoen euro is binnengekomen, waarvan het meeste ten behoeve van de prefabwoningen.
Het initiatief van Kees, Evelien en Stefan, vond navolging en Maxima ging ook voor andere hulpverleners houten huizen produceren en op dit moment zijn er meer dan 160 Haïtianen aan het werk in drie circustenten ( men durft nog niet in stenen gebouwen te werken)
De armste van de armen die slachtoffer waren van de aardbeving en niet geholpen werden door de grote organisaties (om wat voor reden dan ook), konden via projecthulp Haiti een projecthulphuisje krijgen wanneer men voldeed aan een aantal voorwaarden.
Met meest kerkelijke organisatie die al jaren werken in Haiti werd samen gewerkt om te kijken of de aanvragen wel voldeed aan de voorwaarden en of men kon beschikken over ‘eigen’ grond.
Ook de slachtoffers die op het platteland wonen klopte bij projecthulp Haiti aan en werden geholpen.
Structurele hulp waarbij aandacht voor werkgelegenheid en huisvesting is van eminent belang en samenwerken met het project House for Work willen we mensen en middelen ten diensten stellen van het streven naar 10.000 banen en 100.000 huizen op een korte termijn. Nederlandse ondernemers verlenen hun medewerking en met behulp van een samenwerking van velen moet dat lukken.
House for Work heeft de volgende doelen:
. tempo versnellen in productie en plaatsing van huizen
. Het opstarten van meerdere productie units
. Het bieden van werk aan 10.000 Haïtianen in het House for Work programma
. Het financieren van ten minste 5 timmerfabrieken voor constructie van houten huizen
.Het maken en plaatsen van 100.000 houten huizen voor ca. 400.000 Haïtianen in 24 maanden
. Het stimuleren van het beschikbaar krijgen van grond voor de plaatsing van huizen in samenwerking met lokale hulporganisaties, overheid en kerken.
Daarnaast blijft Projecthulp Haiti doorgaan met het geven van lezingen op scholen, kerken en verenigingen en het verwerven van fondsen om nog meer huizen te kunnen weggeven.
Van het werk van 2010 is een DVD gemaakt door twee journalisten in opleiding en is te verkrijgen door het zenden van een mail met uw vraag en adres naar piet.dijkhuizen@tiscali.nl (zolang de voorraad strekt )
Actie blijven noodzakelijk.
DVD over hulpverlening in Haiti door Stichting Projecthulp Haïti
Het is een jaar geleden dat er in Haïti een aardbeving grote delen van het toch al arme land verwoeste. Honderdduizenden mensen in 1 klap dakloos. Complete gezinnen vallen uit elkaar.
Veel media aandacht werd aan deze ramp besteed, en grote acties werden opgezet.
Projecthulp Haïti uit Veendam is al geruime tijd actief in Haïti. Deze organisatie werd de eerst weken bedolven door de landelijke media en donaties kwamen spontaan binnen. Maar in die toch al hectisch tijd waren wij ook al bezig met het opzetten van een actie voor prefabwoningen. Voor deze actie was veel animo, en ook jullie school zetten hier een actie voor op. Meer dan 1 miljoen euro kwam er bij Projecthulp binnen.
Niet alleen bij Projecthulp komt veel geld binnen maar ook bij andere organisaties, maar tegelijkertijd stelt men ook de vraag wat gebeurd er met het geld. Worden die gelden ook daadwerkelijk besteed aan de gestelde doelen? Projecthulp legt graag verantwoording af aan zijn donateurs, dit gebeurd uiteraard middels de jaarrekening die wordt opgesteld door SAB Accountants & Adviseurs uit Veendam, maar ook willen wij het graag visueel maken. Wat is er nou leuker dan echt zien wat gebeurd er nou met al dat geld, en staan er al echt huizen?
Nynke van der Zee en Joke Adema, twee studenten journalistiek hebben op bijzondere wijze deze DVD geproduceerd (waarvoor onze complimenten)
De DVD is zeer geschikt op scholen, kerken en verenigingen te vertonen (duur ongeveer 12 minuten) en is te gebruiken voor vervolg acties voor Haiti en/of een discussie op gang te zetten over hulpverlening aan Haïti.
WILT U OOK DEZE DVD ONTVANGEN?
STUUR EEN MAIL NAAR: piet.dijkhuizen@tiscali.nl
Nieuws COHAN
Jean Claude Duvalier, Baby Doc, de dictator die in 1986 gedwongen werd Haïti te verlaten, is op zondag 16 januari onverwacht geland op het vliegveld van Port-au-Prince Lees hier verder...
Nieuws over het kippenproject zie link
http://www.kembe.nl/nieuws/lezen/i-28/huisjes_onderweg/Voor u gelezen: De tent van UNICEF
7 janauri 2011
Na een aantal maanden in een tentenkamp op Haïti te hebben door gebracht, zijn er nog veel verhalen onverteld gebleven. Dit anekdotisch stukje wil graag met jullie delen.
In de door UNICEF gedoneerde schooltent wordt geen les gegeven, want de kampbewoners kunnen geen leraren betalen en UNICEF doet het ook niet. Mooi stevig is de tent wel. Mensen gebruiken hem daarom om in rond te hangen, zeker als er weer een flinke regenbui is. Op een vroege ochtend rijden Amerikaanse militairen in drie gepantserde voertuigen en een militaire truck het kamp binnen. Mensen kijken verbaasd toe hoe de Amerikanen de tent vullen met twintig splinternieuwe houten schoolbankjes.
Al na een week staan die bankjes her en der voor wasrek te spelen en liggen mensen erop te slapen. Dan rijdt een nieuwe witte stationwagen van UNICEF het kamp binnen en stopt bij de schooltent. De UNICEF medewerkers zijn gekomen om aan te kondigen dat over drie dagen de grote baas van UNICEF langs komt en ze dan minimaal honderd blije kinderen willen zien die les krijgen in deze tent. Tot in detail geven ze aan hoe ze het willen, tot en met door de kinderen gemaakte tekeningen waarop ze UNICEF bedanken en eten en muziek. Ze hebben de zakken rijst en bonen en teken- en knutselspulletjes voor de kinderen al bij zich. Voor elk kind komen er bovendien een gevuld UNICEF schoolrugzakje en voor de lerararen felblauwe UNICEF T-shirts uit de doos.
Drie dagen lang staan in het teken van het bezoek van UNICEF. “Er staat veel op het spel”, zeggen de kampbewoners. Als ik vraag wat dan, krijg ik zelfs van kinderen geïrriteerde blikken of kortaf “help liever!” De spanning is om te snijden en de lontjes zijn kort. De zelfbenoemde directrice van het kamp houdt het takenlijstje goed bij en controleert of alles perfect wordt gedaan. Na een grote schoonmaak worden de ouders die voor de aardbeving leraar waren weer even voor de klas gezet. Zij krijgen hun fel blauwe UNICEF T-shirts aan en oefenen met de kinderen de liedjes en maken de versieringen voor de tent. Een dag voordat de grote baas komt, staan ook alle twintig houten schoolbankjes er weer, alsof ze nooit zijn weggeweest.
Het UNICEF-logo, getekend met potlood, hangt als welkom groot voor op de tent. Ruim honderd kinderen wachten smetteloos met armpjes over elkaar. Het is niet duidelijk hoe laat de UNICEF-directeur komt en dus wordt er vanaf vroeg in de ochtend Haïtiaanse liedjes gezongen. Aan de achterkant van de tent staat het eten: rijst met bonen en kip en een glaasje aanmaaksap, klaar om uitgedeeld te worden. De bedoeling is dat de kinderen in het kamp eten krijgen, en er is voldoende eten voor een hele week. Ik maak mezelf nuttig door sap in te schenken, maar zie de helft van de siroop verdwijnen in flessen die mensen uit hun tenten te voorschijn halen.
Luid applaus klinkt: de UNICEF-directeur en zijn delegatie is aangekomen. De kinderen klappen en zingen en als ze hapjes eten, terwijl de camera’s van de delegatieleden klikken en zoemen. Ook de leraren in hun gesponsorde shirt gaan op de foto met de directeur. Na tien minuten is het bezoek alweer voorbij.
Maar dan breekt de hel los! Als uit het niets dagen met messen zwaaiende jonge mannen uit een ander kamp op om het overgebleven eten op te eisen. De mannen uit mijn kamp grissen snel eten uit kinderhandjes om het zelf naar binnen te proppen. Gevechten breken uit. Ook ik word belaagd, maar ik weet te ontkomen naar het kantoortje van de kamp-directrice. Daar schuil ik voor het raam. Op veilige afstand zien we hoe de sterkste mannen alles meenemen wat over is; zakken rijst, de kinderrugzakjes en ook de houten bankjes verdwijnen weer. Een paar schuilende kinderen vertellen mij trots hoe snel ze hun bordje hebben weten leeg te eten en hoe ze een leeg rugzakje naar de klas hebben meegenomen, omdat zij wel wisten wat er ging gebeuren. Jong en oud blijkt de ongeschreven regels te weten van een spel waarvan ik het bestaan niet eens kende.
A.s. zondagavond van 19:30-20:00u ben ik te gast in de uitzending Villa VPRO op radio 1.
http://talithastam.wordpress.com/
PUZZELS BINNEN !!!!
De puzzels zijn gearriveerd en we hebben er genoeg in voorraad. De bestellingen ( via de cadeaubon proceduer) zijn inmiddels verzonden.
De puzzel bestaat uit 500 stukjes en is een echte uitdaging.
Voor de wederverkopers:
Overdoos is 12 puzzels.
Inmiddels zijn er bedrijven die voor hun personeel een puzzel hebben besteld.
Wellicht ter navolging :)
neem even een kijkje op de puzzelpagina
Kaart Haïti
Klik voor vergroting.
